تبلیغات
رهجویان ولایت - نمازتونو درست می خونید؟تلفظ حروف عربی رو به طور کامل یاد داری؟؟
 
رهجویان ولایت
اللهم ارزقنا توفیق الشهاده فی سبیلک ----ما با ولایت زنده ایم تا زنده ایم رزمنده ایم

تلفظ صحیح حروف در نماز
الفباى زبان فارسى و عربى در دو چیز با هم اختلاف دارند: 1. تعداد حروف، 2. تلفظ حروف.

الفباى زبان عربى 28 حرف و الفباى زبان فارسى 32حرف مى‏باشد؛ زیرا چهار حرف فارسى «پ، چ، ژ، گ» در زبان عربى نیست.

فرق دوم الفباى فارسى و عربى در تلفظ حروف است. تلفظ هیجده حرف در زبان‏هاى فارسى و عربى، تقریباً مانند هم هستند، كه عبارتند از:

«
الف (همزه)، باء، تاء، جیم، خاء، دال، راء، زاء، سین، شین، فاء، قاف، كاف، لام، میم، نون، هاء، یاء».

اما «ده» حرف باقى مانده، در تلفظ فارسى و عربى تفاوت دارند كه عبارتند از:«ثاء، حاء، ذال، صاد، ضاد، طاء، ظاء، عین، غین، واو»

از میان ده حرف بالا، تنها حرف «ثاء» در نمازهاى یومیه كاربرد ندارد.



تمایز حروف و تلفظ حروف دهگانه‏

براى ساده‏شدن یادگیرى مخارج حروف، آنهارا به شش‏دسته تقسیم كرده و هر یك را با مشابهین خود مقایسه مى‏كنیم:

1. «
عین» و «همزه»

حرف همزه از حنجره در انتهاى حلق ادا شده و در هنگام تلفظ آن تارهاى صوتى به یكدیگر متصل مى‏گردد. به طورى كه صداى حرف در حال سكون قطع مى‏شود. ولى‏حرف عین از وسط حلق ادا شده و در هنگام تلفظ آن، دیواره حلق جمع مى‏گردد و صداى حرف در حال سكون، مقدارى كشیده مى‏شود. مانند: عَالَمین- نَعبُدُ- انْعَمتَ- عَلَیْهمْ‏.



2. «
حاء» و «هاء»

حرف «هاء» از حنجره و انتهاى حلق ادا شده و در هنگام تلفظ آن، هوا در میان تارهاى صوتى محدود مى‏گردد و به صورت ساده ادا مى‏گردد، ولى حرف «حاء» از وسط حلق ادا شده و در هنگام تلفظ آن دیواره حلق فشرده مى‏گردد و این حرف با گرفتگى خاصى ادا مى‏شود.

مانند: الرَّحمنِ- الرَّحیم- الحَمدُ للَّه- احَدٌ- سُبحانَ- بِحَمْدِهِ.

در تلفظ حرف حاء باید مواظب باشیم كه در اثر افراط در فشار به حلق، به صداى «خاء» تبدیل نشود.



3. «
قاف» و «غین»

در تلفظ حرف «قاف» انتهاى زبان به ابتداى زبان كوچك متصل شده و سپس به صورت ناگهانى جدا مى‏شود.

ولى در تلفظ حرف «غین» ابتداى حلق (مرز حلق و دهان) به زبان كوچك نزدیك شده و این حرف به صورت نرم ادا مى‏شود. تقریبا مانند صدایى كه از غرغره كردن آب در گلو ایجاد مى‏شود. مانند: غَیْرِ المَغضُوبِ‏.



4.
سه حرف «سین، ثاء، صاد»

حرف «سین» به صورت ساده و طبیعى همانند فارسى تلفظ مى‏شود اما در تلفظ حرف «ثاء» نوك زبان به سر دندانهاى بالا و به صورت دمیدگى ادا مى‏شود. مانند:

الْهكُمُ التِّكاثُرُ

تلفظ حرف «صاد»- كه یادگیرى آن بسیار مهم است- بدین صورت است كه روى سر زبان به لثه دندانهاى بالا نزدیك مى‏شود، و سطح زبان با كام بالا انطباق كرده و ریشه زبان به سقف دهان میل پیدا مى‏كند. این حرف به صورت درشت و پر حجم ادا مى‏شود. مانند: صِراطَ- صَلِ‏.



5. «
تاء» و «طاء»

دو حرف «تاء» و «طاء» از اتصال روى سر زبان با برآمدگى كام بالا و لثه دندانهاى ثنایاى بالا تلفظ مى‏شوند. تفاوت تلفظ این دو حرف این است كه حرف «تاء» به صورت نازك و كم حجم ادا مى‏شود ولى حرف «طاء» درشت و پر حجم ادا مى‏شود. پس در تلفظ «طاء» ریشه زبان به سمت سقف دهان تمایل پیدا مى‏كند ولى «تاء» به صورت عادى تلفظ مى‏گردد. مانند: صِراطَ الذّین.



6.
سه حرف «ذال»، «ظاء» و «ضاد»

حرف «ذال» از برخورد نوك زبان به لبه دندانهاى جلو (ثنایاى بالا) تولید شده، به صورت نازك و كم حجم ادا مى‏شود. مانند: الذَّین- كَذلِكَ- عَذابَ.

حرف «ضاد» از برخورد كناره زبان با دندانهاى آسیاى فك بالا ادا مى‏شود. همچنین این حرف به صورت درشت ادا شده و كناره زبان كمى به دندانهاى آسیا كشیده مى‏شود. مانند: وَلَا الضَّآلین- غَیرِ المَغْضُوبِ.

حرف «ظاء»: تلفظ حرف «ظاء» همانند حرف «ذال» است با این تفاوت كه حرف «ظاء» پر حجم و درشت تلفظ مى‏شود. در واقع در تلفظ حرف «ظاء» قسمتى كه مجاور نوك زبان است نیز به دندانهاى ثنایاى جلو برخورد مى‏كند. مانند: عظیم در «سُبحانَ رِبّىَ العَظیمِ وَ بِحَمدِهِ».



7.
حرف «واو»

حرف واو همانند فارسى تلفظ مى‏شود با این تفاوت كه در عربى به هنگام تلفظ واو، لبها به حالت غنچه و گرد درآمده و این حرف از میان دو لب تلفظ مى‏شود. مانند:

یَومِ- هُوَاللَّهُ- كُفْوَاً- وَحدَهُ.



وقف به حركت و وصل به سكون‏

الف- وقف به حركت:

در طول نماز اگر بخواهیم روى آیه یا كلمه‏اى توقف كنیم، باید حرف آخر آن را ساكن كرده، سپس وقف كنیم.

اگر روى كلمه‏اى با خواندن حركت حرف آخر آن توقف كنیم، این عمل را وقف به حركت نامیده‏اند كه در نماز جایز نمى‏باشد. مانند: الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ* مالِكِ یَوْمِ الدِّینِ‏،كه صحیحِ آن این است كه كسره الرحیمِ را حذف نموده و با علامت سكون وقف كنیم.

ب- وصل به سكون‏

نمازگزار در حال نماز نمى‏تواند چند كلمه را به هم وصل كند، در حالى كه حركت آخر آن كلمات را حذف كرده و با سكون مى‏خواند. به مثال زیر توجه كنید:

مالِكِ یَوْمِ الدِّینِ* إِیِّاكَ نَعْبُدُ وَإِیَّاكَ نَسْتَعِینُ‏.

در صورتى كه بخواهیم «الدّینِ» را به «ایّاكَ» وصل كنیم و این دو آیه را به یك نفس بخوانیم، باید كسره میم را هم تلفظ كنیم. حال اگر فردى به این صورت بخواند:

«
الدّین- ایّاك ...».

این «وصل به سكون» است و جایز نیست.

بعضى از مراجع تقلید «وقف به حركت» و «وصل به سكون» را جایز ندانسته و ترك آن را «احتیاط واجب» قرار داده‏اند، ولى امام خمینى (ره) ترك وقف به حركت و وصل به سكون را «احتیاط مستحب» دانسته‏اند. [2]

مد یا كشیدن صداى كشیده (- ا)

در سوره حمد، كلمه «ولا الضّآلّین» داراى مد است. به عبارت دیگر صداى كشیده (- ا) كه بعد از حرف «ض» قرار گرفته، داراى مد مى‏باشد (سبب مد، حرف ساكن بعد از آن است). به این علت نمازگزار باید صداى (- ا) را مقدارى بكشد. در قرآن‏ها روى این صداهاى كشیده علامت مد (-) مى‏باشد.

بعضى از مراجع تقلید معاصر، كشش مد را واجب مى‏دانند، حضرت امام خمینى (ره) واجب ندانسته، ولى رعایت آن را بهتر مى‏داند.

بنابراین در این مسأله هر مكلفى موظف است فتواى مرجع تقلید خود را به‏دست آورده و طبق آن عمل نماید.

منبع:سایت مذاهب

اگه خوب بود نظر بذارید!

یامهدی


درباره وبلاگ

باسلام به وبلاگ رهجویان ولایت خوش اومدید.

دوستان عزیز می توانید از مطالب این وبلاگ، در وبلاگ خودتون استفاده کنید.هزینه اش پنج صلوات برای ظهور آقا است.
و ازتون دوستانه می خوام تا توی وبم ثبت نام کنید،تاهر وقت وبمو بروز کردم بهتون ایمیل بزنم راستی نظر یادتون نره!!

اگه تو وبلاگم ثبت نام کنید و نظر بذارید هر وقت میرم حرم امام رضا (علیه السلام) دعاتون می کنم

یامهدی

مدیر وبلاگ : رهجوی ولایت
پیوندها
a>
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :